Czerwona współpraca, znana również jako czerwona komórka, symulacja przeciwników lub zespół cyberczerwień, polega na symulowaniu taktyk, technik i procedur cyberataków (TTP) w celu oceny stanu bezpieczeństwa organizacji.
Spis treści
W świecie cyberbezpieczeństwa termin „red teaming” odnosi się do metody etycznego hakowania, która jest ukierunkowana na konkretne cele i realizowana w oparciu o określone zadania. Osiąga się to za pomocą różnych technik, takich jak inżynieria społeczna, testy bezpieczeństwa fizycznego oraz etyczne hakowanie, które pozwalają naśladować działania i zachowania prawdziwego atakującego, łączącego w sobie kilka różnych taktyk, procedur i praktyk (TTP), które na pierwszy rzut oka nie wydają się ze sobą powiązane, ale umożliwiają atakującemu osiągnięcie jego celów.
Celem ćwiczeń typu red teaming jest dostarczenie organizacjom cennych informacji na temat ich systemów zabezpieczeń cybernetycznych oraz zidentyfikowanie luk i słabych punktów, które należy wyeliminować. Dzięki symulacji rzeczywistych ataków metoda „red teaming” pozwala organizacjom lepiej zrozumieć, w jaki sposób ich systemy i sieci mogą zostać wykorzystane, oraz daje im możliwość wzmocnienia zabezpieczeń, zanim dojdzie do prawdziwego ataku.
Koncepcja red teamingu wywodzi się ze strategii wojskowej. W przeszłości armie symulowały bitwy, w których jedna drużyna (drużyna czerwona) wcielała się w rolę wroga, aby zapewnić realistyczny opór siłom przechodzącym szkolenie (zazwyczaj reprezentowanym przez drużynę niebieską). Dzięki temu stratedzy wojskowi mogli przeanalizować różne scenariusze i taktyki z perspektywy przeciwnika.
Wykorzystanie metodologii „red teaming” w cyberbezpieczeństwie zaczęło zyskiwać na popularności pod koniec lat 90. i na początku XXI wieku, gdy organizacje uświadomiły sobie wartość proaktywnych ocen bezpieczeństwa. Początkowo praktyki te były stosowane głównie przez organizacje rządowe i wojskowe w celu ochrony bezpieczeństwa narodowego i infrastruktury krytycznej. Wraz z rozwojem cyberzagrożeń i rozwojem ich wyrafinowania sektor prywatny zaczął również wdrażać ćwiczenia z czerwonego zespołu w ramach protokołów bezpieczeństwa.
W dziedzinie cyberbezpieczeństwa działania typu „red teaming” ewoluowały od podstawowych testów penetracyjnych do kompleksowych programów obejmujących różnorodne symulacje ataków, inżynierię społeczną, oceny bezpieczeństwa fizycznego i wiele innych elementów. Czerwone zespoły często używają narzędzi i technik, które są najnowocześniejsze w technologii, aby jak najbardziej realistycznie symulować potencjalne ataki.
Czerwone zespoły są szczególnie cenne w branżach, które podlegają ścisłym regulacjom lub mają istotne potrzeby w zakresie bezpieczeństwa (takich jak finanse, opieka zdrowotna i infrastruktura krytyczna). Pomagają one organizacjom nie tylko wykrywać potencjalne luki w zabezpieczeniach, ale także zrozumieć rzeczywiste konsekwencje wykorzystania tych słabych punktów. W ten sposób organizacje mogą skupić się na tym, by nadać priorytet ograniczaniu potencjalnych zagrożeń, które mogą zostać wykorzystane.
Informacje zwrotne i spostrzeżenia przekazane przez czerwone zespoły są wykorzystywane do udoskonalania zasad bezpieczeństwa, wzmacniania systemów i szkolenia personelu w celu lepszej ochrony przed rzeczywistymi zagrożeniami cybernetycznymi. Ten iteracyjny proces testowania i udoskonalania odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu odporności organizacji na zmieniające się wyzwania związane z cyberbezpieczeństwem.
Łącząc swoją wiedzę z zaawansowanymi narzędziami, takimi jak Metasploit, Bloodhound, Sliver i Havoc, czerwone zespoły mogą symulować złożone ataki, które naśladują te używane przez zaawansowanych przestępców. Te narzędzia typu open source są tworzone przez firmy, które oferują również profesjonalne usługi w zakresie testów penetracyjnych, co pozwala na osiągnięcie wyjątkowej synergii między tymi dwoma obszarami.
Na przykład Metasploit Rapid7 jest używany do prowadzenia testów penetracyjnych, podczas gdy Bloodhound BSquare jest przeznaczony do stosowania z czerwonymi usługami współpracy.
Dzięki połączeniu narzędzi open source oraz wiedzy specjalistycznych zespołów typu red team organizacje mogą uzyskać cenne informacje na temat swojego stanu bezpieczeństwa i wyprzedzać najnowsze zagrożenia.
Red teaming to cenne narzędzie dla organizacji każdej wielkości, ale ma ono szczególne znaczenie dla większych przedsiębiorstw posiadających złożone sieci i wrażliwe dane. Korzystanie z czerwonego zespołu wiąże się z kilkoma kluczowymi korzyściami.
Czerwony zespół może przedstawić obiektywną i obiektywną perspektywę dla biznesplanu lub decyzji. Czerweni członkowie zespołu nie są bezpośrednio zaangażowani w proces planowania, dlatego są bardziej skłonni do identyfikowania wad i słabych stron, które mogły zostać przeoczone przez osoby bardziej zaangażowane w wyniki.
Czerwony zespół może pomóc w identyfikacji potencjalnych zagrożeń i luk w zabezpieczeniach, które mogą nie być natychmiast widoczne. Jest to szczególnie ważne w złożonych lub o wysokim stopniu zainteresowania sytuacjach, w których konsekwencje błędu lub nadzoru mogą być poważne. Dzięki wykorzystaniu zespołu typu „red team” organizacje mogą zidentyfikować potencjalne zagrożenia i zająć się nimi, zanim staną się one problemem.
Czerwony zespół może wspierać zdrową debatę i dyskusję w zespole głównym. Wyzwania i uwagi krytyczne zgłaszane przez zespół czerwony mogą pomóc w wygenerowaniu nowych pomysłów i perspektyw, co z kolei może przyczynić się do powstania bardziej kreatywnych i skutecznych rozwiązań, rozwijania krytycznego myślenia oraz ciągłego doskonalenia w ramach organizacji. Regularnie kwestionując i krytykując plany i decyzje, czerwony zespół może pomóc promować kulturę zadawania pytań i rozwiązywania problemów, która przynosi lepsze wyniki i skuteczniejsze podejmowanie decyzji.
Ponadto zespół typu „red team” może pomóc organizacjom w budowaniu odporności i zdolności adaptacyjnych poprzez przedstawianie im różnych punktów widzenia i scenariuszy. Dzięki temu organizacje mogą być lepiej przygotowane na nieoczekiwane zdarzenia i wyzwania oraz skuteczniej reagować na zmiany w otoczeniu. Dzięki regularnemu przeprowadzaniu ćwiczeń typu „red teaming” organizacje mogą wyprzedzać potencjalnych atakujących o krok i zmniejszyć ryzyko kosztownego naruszenia cyberbezpieczeństwa.
Jednak czerwona współpraca nie jest pozbawiona wyzwań. Przeprowadzanie czerwonych ćwiczeń grupowych może być czasochłonne i kosztowne, a także wymaga specjalistycznej wiedzy i doświadczenia. Ponadto ćwiczenia typu red teaming mogą być czasami postrzegane jako działania zakłócające lub konfrontacyjne, co wywołuje opór lub sprzeciw ze strony pracowników organizacji.
Aby sprostać tym wyzwaniom, organizacja zapewnia sobie niezbędne zasoby i wsparcie do skutecznego przeprowadzania ćwiczeń poprzez określenie jasnych celów i zadań dla działań w ramach symulacji ataku (red teaming). Ważne jest również, aby przekazać wszystkim interesariuszom wartość i korzyści płynące z współpracy w ramach czerwonego zespołu oraz zapewnić, że działania związane z czerwonymi zespołami są prowadzone w sposób kontrolowany i etyczny.
Tego rodzaju ćwiczenia typu „red team” symulują atak z zewnątrz organizacji, na przykład ze strony hakera lub innego zewnętrznego zagrożenia. Celem zewnętrznych testów typu red team jest sprawdzenie zdolności organizacji do obrony przed atakami z zewnątrz oraz wykrycie wszelkich słabych punktów, które mogłyby zostać wykorzystane przez atakujących.
W ramach tego rodzaju ćwiczeń typu „red team” zakłada się, że systemy i sieci zostały już przejęte przez atakujących, na przykład w wyniku zagrożenia wewnętrznego lub przez atakującego, który uzyskał nieuprawniony dostęp do systemu lub sieci, wykorzystując dane logowania innej osoby, które mógł zdobyć w wyniku ataku phishingowego lub w inny sposób. Celem wewnętrznych ćwiczeń typu red teaming jest sprawdzenie zdolności organizacji do obrony przed tymi zagrożeniami oraz wykrycie wszelkich potencjalnych luk, które mógłby wykorzystać atakujący.
Tego rodzaju ćwiczenia typu „red team” symulują atak na fizyczne zasoby organizacji, takie jak budynki, sprzęt i infrastruktura. Celem fizycznego red teamingu jest sprawdzenie zdolności organizacji do obrony przed zagrożeniami fizycznymi oraz wykrycie wszelkich słabych punktów, które atakujący mogliby wykorzystać w celu uzyskania dostępu.
Tego rodzaju ćwiczenia typu „red team” łączą w sobie elementy różnych rodzajów ćwiczeń wspomnianych powyżej, symulując wieloaspektowy atak na organizację. Celem hybrydowych ćwiczeń typu red team jest sprawdzenie ogólnej odporności organizacji na szeroki wachlarz potencjalnych zagrożeń.
Są to wewnętrzne zespoły ds. cyberbezpieczeństwa, których zadaniem jest ochrona systemów i poufnych danych organizacji przed zagrożeniami — w tym przed symulowanymi atakami przeprowadzanymi przez zespoły typu „red team”.
Odgrywają aktywną rolę w umacnianiu bezpieczeństwa poprzez ciągłe monitorowanie, wykrywanie zagrożeń i reagowanie na incydenty. Ich codzienne obowiązki obejmują zazwyczaj analizowanie systemów pod kątem oznak włamania, badanie podejrzanych działań i reagowanie na incydenty związane z bezpieczeństwem w celu zminimalizowania wpływu.
Grupa ta składa się z ekspertów ds. cyberbezpieczeństwa z zespołu niebieskiego (zazwyczaj analityków SOC lub inżynierów ds. bezpieczeństwa, których zadaniem jest ochrona organizacji) oraz zespołu czerwonego, którzy wspólnie działają na rzecz ochrony organizacji przed cyberzagrożeniami. Zespół wykorzystuje połączenie wiedzy technicznej, umiejętności analitycznych i innowacyjnych strategii w celu identyfikacji i łagodzenia potencjalnych słabych stron sieci i systemów.
Celem czerwonego zespołu jest poprawa niebieskiego zespołu; jednak może to się nie powieść, jeśli nie będzie ciągłej interakcji między obydwoma zespołami. Konieczna jest wymiana informacji, wspólne zarządzanie oraz wspólne wskaźniki, aby zespół niebieski mógł ustalić priorytety swoich celów. Włączając do współpracy niebieskie zespoły, zespół może lepiej zrozumieć metodologię atakującego, dzięki czemu skuteczniej wykorzystuje istniejące rozwiązania do identyfikacji zagrożeń i zapobiegania im. Podobnie, zrozumienie sposobu działania obrony i jej sposobu myślenia pozwala zespołowi Red Team wykazać się większą kreatywnością i odkrywać niszowe luki w zabezpieczeniach charakterystyczne dla danej organizacji.
Każde z powyższych działań daje organizacjom możliwość zidentyfikowania słabych punktów, które mogłyby umożliwić atakującemu skuteczne przejęcie kontroli nad środowiskiem.
Purple teaming oferuje to, co najlepsze w strategiach obraźliwych i obronnych. Może to być skuteczny sposób na poprawę praktyk i kultury cyberbezpieczeństwa w organizacji, ponieważ umożliwia współpracę oraz wymianę wiedzy zarówno między zespołem czerwonym, jak i niebieskim. Dzięki zrozumieniu metodologii ataku i sposobu myślenia charakterystycznego dla obrony obie drużyny mogą skuteczniej wypełniać swoje role. Metoda „purple teaming” umożliwia również sprawną wymianę informacji między zespołami, co może pomóc zespołowi „blue team” w ustaleniu priorytetów oraz podniesieniu swoich kompetencji.
Czerwona współpraca to praktyczna platforma szkoleniowa dla specjalistów IT i bezpieczeństwa, umożliwiająca zdobycie rzeczywistych umiejętności w zakresie radzenia sobie z prawdziwymi zagrożeniami. Ćwiczenie to poprawia ich umiejętności techniczne, pewność siebie i zdolność radzenia sobie z zagrożeniami w rzeczywistości. Umożliwia to organizacjom przetestowanie swoich procedur reagowania na incydenty (IR) oraz procesów przywracania sprawności w rzeczywistym środowisku
Ocenę można przeprowadzić, sprawdzając zdolność zespołu IR do współpracy, szybkość izolowania systemów, których dotyczy problem, oraz ich skuteczność w powrocie do normy podczas ataku. Informacje zebrane podczas tych ćwiczeń można wykorzystać do udoskonalenia procedur przywracania sprawności, usprawnienia komunikacji oraz ograniczenia skutków rzeczywistego cyberataku. Ćwiczenia te odgrywają kluczową rolę w budowaniu kultury bezpieczeństwa w całej organizacji. Zapewnia pracownikom działu IT niezbędne umiejętności w zakresie ochrony, edukuje użytkowników końcowych, kadrę kierowniczą oraz członków zarządu w zakresie luk w zabezpieczeniach oraz promuje wielowarstwowe podejście do bezpieczeństwa
Ponadto raporty z tych ćwiczeń mogą być wykorzystywane w ramach procedur audytowych i służyć jako dowód dla audytorów, że wdrożono proaktywne środki kontroli bezpieczeństwa, potwierdzając tym samym stan bezpieczeństwa organizacji oraz zgodność z wymogami regulacyjnymi. W obliczu rosnącego zagrożenia cyberatakami organizacje muszą aktywnie dbać o swoje bezpieczeństwo cybernetyczne, wyposażając zespoły w umiejętności, wiedzę i praktyczne doświadczenie niezbędne do skutecznego przeciwdziałania rzeczywistym zagrożeniom.
Jedna platforma pozwoli szybciej powstrzymywać ataki i przejmować kontrolę nad cyberzagrożeniami. Zarządzaj bezpieczeństwem całościowo za pomocą wszechstronnych narzędzi do zapobiegania, detekcji i reagowania opartych na AI i popartych naszymi badaniami i wywiadem dotyczącymi zagrożeń.
Trend Vision One™ obsługuje różnorodne hybrydowe środowiska IT, automatyzuje i organizuje przepływy pracy oraz zapewnia specjalistyczne usługi z zakresu cyberbezpieczeństwa, dzięki czemu można uprościć i zkonwergować operacje związane z bezpieczeństwem.
Jon Clay pracuje w branży cyberbezpieczeństwa od ponad 29 lat. Jon wykorzystuje swoje doświadczenie branżowe, aby edukować i dzielić się spostrzeżeniami na temat wszystkich opublikowanych zewnętrznie badań i informacji dotyczących zagrożeń firmy Trend Micro.
Red teaming polega na bezpiecznej symulacji działań prawdziwych atakujących, aby wykryć luki, sprawdzić obronę i poprawić bezpieczeństwo organizacji.
Red team działa ofensywnie, wykonując kontrolowane ataki, aby ujawnić słabości i zwiększyć ogólną odporność cyberbezpieczeństwa organizacji.
Red teaming AI testuje modele, wykrywając słabości, niebezpieczne odpowiedzi lub niepożądane zachowania, zwiększając bezpieczeństwo, odpowiedzialność i niezawodność systemów.
Strategia red teamingu wykorzystuje realistyczne techniki ataków, aby identyfikować luki, potwierdzać działanie zabezpieczeń i poprawiać gotowość organizacji.
Przykładem jest etyczny test, w którym eksperci włamują się do firmowej sieci poprzez phishing lub błędne konfiguracje, ujawniając zagrożenia.